วันนี้ เป็นวันพฤหัสอีกแล้ว ซึ่งหมายความว่าคุณแม่จะต้องออกจากบ้านแต่เช้า หนูตื่นมา คุณแม่เข้ามาทักทายหนูนิดเดียวเอง และก็จุ๊บลาหนูค่ะ หนูหน่ะร้องไห้บ้านแทบแตก

คุณแม่ออกจากบ้านไปแล้ว คุณพ่อเลยพาหนูลงมาหาอาหารเช้าให้หนูทาน คุณพ่อคิดไม่ออกจริงๆค่ะว่าจะทำอะไรให้หนูทานดี คุณพ่อเลยเอาขนมปังทาด้วย peanut butter และโปะต่อด้วยแยม ให้หนูทานค่ะ โอ้ว นี่หล่ะค่ะ อย่างนี้หล่ะเขาถึงเรียกว่าอาหารเช้า อร่อยมาก ทานจนเกลี้ยงเลย

จากนั้น คุณพ่อก็พาหนูไปโรงเรียนค่ะ

เนื่องจาก คุณแม่คิดถึงหนูค่ะ เพราะเมื่อวานกลับก็ดึก แถมวันนี้ยังออกจากบ้านแต่เช้าอีก เมื่อเย็น คุณแม่เลยมารับหนูค่ะ ตอนที่คุณแม่มารับหนู หนูกำลังเล่นอยู่ในกระบะทราย เล่นอยู่คนเดียวอย่างสนุกสนาน

พออกจากโรงเรียนหนู คุณแม่บอกหนูว่า เดี๋ยวเรากลับไปที่ที่ทำงานคุณพ่อคุณแม่กันต่อ เพื่อรับคุณพ่อและคุณแม่ขอขึ้นไปทำงานต่ออีกนิ๊ดหนึ่ง หนูหน่ะเบื่อจริงๆ เลยค่ะ หนูไม่ชอบเลยเวลาคุณแม่บอกว่า "Mommy has to go to work."

หนูเลยรีบโต้กลับอย่างรวดเร็วค่ะว่า "No! Mommy not working!"

ไม่ได้ผลค่ะ คุณแม่ทิ้งหนูไว้ให้เล่นกับคุณพ่อและก็แว้บขึ้นไปทำงาน แต่ไม่นานค่ะ แล้วเราก็กลับบ้านกัน

หลังอาหารเย็น คุณน้าแอนดี้โทรมาบอกคุณพ่อว่าเดี๋ยวจะแวะมาคุยด้วย พอคุณพ่อวางโทรศัพท์จากคุณน้า คุณพ่อก็บอกหนูค่ะว่าคุณน้าแอนดี้จะมา หนูรีบบอกคุณพ่อเลยว่า "Water for uncle Andy?"

คุณพ่อขอบคุณหนูค่ะที่เตือนคุณพ่อ เพราะคุณพ่อเกือบลืมเอานํ้าแช่ไว้ให้คุณน้า แหม หนูก็พยายามทำหน้าที่เป็นเจ้าบ้านที่ดีอ่ะค่ะ

ระหว่างที่เรานั่งคุยกัน น้าปอก็โทรเข้ามาค่ะ บอกว่าจะเอานํ้าสลัดแบบ "Home made" มาให้คุณแม่ชิมค่ะ คุณแม่ก็บอกหนูว่า เดี๋ยวเบบี๋จะมา (จริงๆ แล้วเบบี๋นี่คือน้องแป้งค่ะ และน้องแป้งคือ Megan ตัวจริง แต่ที่หนูต้องเรียกน้องแป้งว่าเบบี๋ก็เพราะว่าหนูไปโขมยชื่อน้องมาใช้ค่ะ อิๆ)

แต่ตอนที่น้าปอมาถึง หนูก็ไม่ได้เจอน้องแป้งค่ะ เพราะว่าน้าปอต้องรีบไปซื้อของต่อ คุณแม่เลยไปรับนํ้าสลัดมาจากรถ

สักสองทุ่ม คุณน้าแอนดี้ก็ลากลับบ้านค่ะ เราสามคนก็นอนเล่นคุยกัน

คุณพ่อถามหนูว่า คุณพ่อชื่ออะไร หนูตอบได้ค่ะ แต่พอคุณพ่อถามหนูว่าคุณแม่ชื่อว่าอะไร หนูตอบไม่ได้ค่ะ คุณพ่อเลยบอกว่า คุณแม่ชื่อว่าเอ๋

หนูเลยพูดตามค่ะว่า "Mommy's A"

จากนั้น หนูก็ชี้ไปที่คุณพ่อและก็บอกว่า "Daddy's B"

ตกลง หนูตั้งชื่อใหม่ให้สมาชิกทุกคนในบ้านแล้วน่ะค่ะ อิๆ

ตกลงเราก็จะพยายามบันทึกทั้งสองที่น่ะค่ะ แต่ที่หลักจะเป็นที่ http://stephanie.diaryis.com 

วันนี้ หนูตื่นมาประมาณหกโมงครึ่งค่ะ คุณแม่อาบนํ้าแต่งตัวเสร็จแล้ว คุณแม่บอกว่าวันนี้ คุณแม่มีธุระแต่เช้าค่ะ แต่ก็ยังพอมีเวลาทำอาหารเช้าให้หนู และนั่งทานดื่มกาแฟระหว่างที่หนูทานข้าว

พอคุณแม่ออกจากบ้านไปแล้ว หนูก็ชวนคุณพ่อเล่นโน่น เล่นนี่ค่ะ กว่าจะอาบนํ้าอาบท่า ออกจากบ้านได้ก็โน่นค่ะ เก้าโมงเช้า ไปถึงโรงเรียน หนูก็ไม่ให้คุณพ่ออกมาอีก ปรากฏว่า คุณแม่ไปถึงที่ทำงานก่อนคุณพ่อค่ะ

ช่วงนี้ หนูหน่ะ ติดคำว่า "my favorite" มากค่ะ อย่างเช่น ตื่นมาตอนเช้า หนูก็จะพูดเลยว่า "Snoopy is my favorite" (พอดีตอนนี้ หนูสลัดพี่แอลโม่ทิ้งอย่าไม่ใยดีแล้วหล่ะค่ะ หนูดูแต่ดีวีดีของ Snoopy (The Peanuts)) เมื่อตอนเย็น นั่งรถกลับมาบ้าน หนูก็บอกคุณแม่ค่ะว่า "Mommy-Daddy ...my favorite" หนูน่ารักไหมค่ะ

วัันนี้ ฝนตกค่ะ เลยต้องกางร่ม

ด้วยความที่หนูช่างพูดมากเลยช่วงนี้ ดังนั้น เวลาคุณแม่คุณพ่อพูดอะไรต้องระวังตัวมากเป็นพิเศษ อย่างเช่น วันก่อน คุณแม่นินทาเจ้านายคุณแม่ให้คุณพ่อฟังค่ะ หนูได้ยิน วันนี้ หนูก็เอาเลยค่ะ เอาชื่อเจ้านายคุณแม่มาพูดจ๋อยๆๆ เชียว

รุ้งกินนํ้าค่ะ หนูไล่สีในรุ้งได้หมดแล้วน่ะค่ะ

กลับถึงบ้าน หนูก็ทำกิจวัตรเหมือนๆ เดิมค่ะ อาบนํ้า คุณพ่ออาบนํ้าให้ พออาบเสร็จ หนูบอกคุณพ่อว่า "I want to wear cupcake." คุณพ่อเป็นงงค่ะ ไม่เข้าใจ หนูเลยต้องหยิบชุดนอนใหม่ของหนูมาให้คุณพ่อดู คุณแม่เพิ่งซื้อมาให้ใหม่ค่ะ

เย็นนี้ คุณแม่ทำหมูทอดราดนํ้าปลา เมนูโปรดของหนูค่ะ หนูเลยทานข้าวได้เกลี้ยงจานเลย ทานเสร็จ หนูก็ตะโกนใหญ่เลยว่า "Na eat all rice..Na's big girl." หลังอาหารเย็น คุณพ่อก็รีบเก็บกวาดล้างจานค่ะ และก็รีบออกไปเยี่ยมคุณปู่ ตอนนี้ คุณปู่ของหนูอาการดีขึ้นมากแล้วค่ะ และกำลังจะถูกย้ายโรงพยายาล คราวนี้จะได้ใกล้เรามากขึ้น

สักสองทุ่มครึ่ง คุณแม่ก็เรียกให้หนูเข้านอนค่ะ แต่หนูไม่ยอม คุณแม่เลยเรียกหนูไปยืนที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอก คุณแม่ถามหนูว่าข้างนอกเนี้ย มืดไหม หนูตอบว่าใช่ คุณแม่ถามว่าแล้วมันเงียบไหม หนูบอกว่าเงียบค่ะ คุณแม่เลยบอกหนูว่า เนี้ย เพราะว่าทุกคนเข้านอนกันหมดแล้ว ดังนั้นหนูก็ควรจะเข้านอนด้วย หนูเลยยอมเข้านอนแต่โดยดีค่ะ ปล. หนูต้องขอบคุณน้องแป้งน่ะค่ะ ที่ชวนหนูกลับมาเขียนที่นี่ จุ๊บ จุ๊บ

ตกลงเราตัดสินใจไปอยู่ที่ DiaryIs ค่ะ เพราะคุณตาคุณยายคุ้นกับการอ่านบันทึกของหนูในรูปแบบไดอารี่

ลิงค์ใหม่ของหนูน่ะค่ะhttp://stephanie.diaryis.com

เมื่อวานนี้ เรามาเขียนน่ะค่ะ แต่ว่าคุณแม่เบลอค่ะ กดผิด กดถูก ที่พิมพ์ไว้ห๊ายหมดเลย

เนื่องจากเวลามีจำกัดค่ะ ฮา ฮา เลยไม่เขียนต่อซะเลย มาเขียนเอาวันนีั้แทน อย่างแรกขอรายงานค่ะว่า คุณปู่ของหนูอาการดีขึ้นมากแล้วน่ะค่ะ ลืมตาแล้วหล่ะค่ะ แต่ว่ายังมีเลือดออกภายในอยู่ วันนี้ คุณหมอเลยให้เลือดกับคุณปู่ค่ะ

ส่วนหนูเอง เมื่อวานนี้ ก็ไปดูฮูล่ามาค่ะ

ไปกับคุณแม่สองคน หนูชอบฮูล่ามากค่ะ ขนาดไปถึงก่อนเวลาตั้งครึ่งชั่วโมง หนูก็ยังอดทนนั่งคอยการแสดงน่ะค่ะ นั่งตบมือ เล่นโน่น เล่นนี่ไปเรื่อย แต่ไม่ยอมลุกไปไหนเลย กลัวเสียที่นั่งค่ะ

นักเต้นฮูล่าที่ Bishop Museum นี่ส่วนมากจะเป็นเด็กๆ ทั้งนั้นเลยน่ะค่ะ อายุไม่เกินสิบห้าปี แต่เต้นเก่งอย่าบอกใครเชียว พี่ๆ พวกนี้ จะเต้นที่ Bishop Museum ได้จะต้องมีเชื้อสายฮาวายค่ะ ดังนั้น คุณแม่เลยเดาค่ะว่าพี่ๆ พวกนี้คงต้องไปเรียนที่โรงเรียน Kamehameha ด้วย โรงเรียนนี้ เด็กที่จะเข้าเรียนได้ต้องมีเชื้อสายฮาวายไม่ตํ่ากว่า 25% ค่ะ โรงเรียนนี้จัดว่าเป็นโรงเรียนที่ดีมากค่ะ ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะว่ามีทุนทรัพย์สูงก็ได้

การเต้นฮูล่านี่ หนูกับคุณแม่จะชอบการเต้นแบบโบราณค่ะ คือการเต้นฮูล่าในแบบที่ยังไม่ได้รับอิธิพลจากทางตะวันตก เป็นการเต้นที่เน้นจังหวะการเคาะไม้ กระทืบเท้ามากกว่า เวลาดูแล้วจะรู้สึกว่า "in" มากค่ะ ส่วนการเต้นฮูล่าแบบประยุกต์นี่จะออกสไตล์อ่อนช้อย ค่อนข้างจะน่าเบื่อหน่อยค่ะ

พี่คนนี้เขากำลังเต้นฮูล่าสไตล์ดั้งเดิมอยู่ค่ะ

หนูหน่ะ พอขึ้นรถก็ขอคุณแม่ว่า "I want to listen to hula music." คุณแม่เลยต้องเปิดวิทยุไปช่องที่มีเพลงฮาวายค่ะ เสร็จแล้ว พอกลับบ้าน หนูก็จะกางมือยื่นไม้ บอกคุณแม่ว่า "Hula Dance" คุณแม่บอกว่าเดี๋ยวคุณแม่จะสืบหาโรงเรียนที่สอนฮูล่าให้หนูค่ะ ไม่ทราบเหมือนกันว่าหนูเด็กเกินไปหรือเปล่า

คุณแม่บอกว่าเรียนฮูล่าก็ดีเหมือนกันค่ะ ได้ออกกำลังกาย และการเต้นฮูล่านี่ต้องใช้สมาธิด้วย คุณพ่อก็เห็นดีด้วยค่ะ

ว่าแต่ว่าหน้าตาไทย-ญี่ปุ่นแบบหนูนี่ เวลาออกเวทีเต้นฮูล่าแล้วจะดูแปลกๆ หรือเปล่าค่ะ

เมื่อคืนนี้ หนูกับคุณพ่อไปงานเลี้ยงส่งครอบครัวพี่โนแล่นมาค่ะ ครอบครัวของพี่เขากำลังจะย้ายไปอยู่เกาะใหญ่กัน เพราะคุณแม่พี่โนแล่นเขามีพื้นเพอยู่ที่เกาะใหญ่ค่ะ เฮ้อ ต่อจากนี้ไป เวลาไปงานรวมญาติ หนูก็มีเล่นเล่นด้วยน้อยลงค่ะ หนูคงจะต้องคิดถึงพี่เขาแน่ๆ เลย

วันนี้ ก็ไม่มีอะไรมากค่ะ คุณแม่ไปส่งหนูที่โรงเรียน และคุณพ่อไปรับหนู แฮะๆ แต่ตอนที่คุณพ่อมารับหนูหน่ะซิค่ะ หนูกำลังใส่ชุดเชียร์ลีดเดอร์อยู่ (คือที่ห้องเรียนหนูนี่จะมีมุมหนึ่งที่เค้าเรียกว่า pretend play ค่ะ เค้าจะมีชุดต่างๆ ไว้ให้พวกเราใส่เล่น) อย่างวันก่อน Dylan เอากระโปรงมานุ่งค่ะ คุณแม่เขามมาเห็นเข้า ตกใจหมดเลย บอก Dylan ว่าเด็กผู้ชายไม่นุ่งกระโปรงค่ะ

เนื่องจากวันนี้ คุณพ่อไปเฝ้าคุณปู่เสียครึ่งวัน เลยยังมีงานค้างคาที่ทำงานอยู่ หนูเลยกลับบ้านกับคุณแม่ก่อนค่ะ หนูอาบนํ้า แต่งตัว และเราก็จูง Cocoa ไปทานที่ร้านเกาหลีแถวบ้าน พอดีร้านนี้ เขามีเก้าอี้ให้นั่งนอกร้านด้วย เราก็เลยนั่งทานกันข้างนอกค่ะ Cocoa นั่งใต้เกาอี้

มาทานข้าวกับหนูไหมค่ะ

เรานั่งทานไป รับลมเย็นๆ ไป เปลี่ยนบรรยากาศการทานข้าวก็ดีน่ะค่ะ พอเสร็จแล้วเราก็เดินกลับบ้านกัน พอถึงบ้าน คุณพ่อก็ถึงพอดีเหมือนกัน

ไปหล่ะค่ะ ไว้พรุ่งนี้ ค่อยมาคุยกันใหม่น่ะค่ะ จุ๊บๆ